A NOSA VIDA CABE NUN ZULO.

E non e mentira o título desta nova entrada.

En todo o tempo que levo escribindo neste blog, penso que nunca vos falei do "faiado" da Lobeira. Desa habitación "recolletodo" na que se garda o que non se usa, o que estorba noutro sitio e na que o orde non e prioritario. Resulta que alá polo 2005, cando comecei a visitar o Lugar, resultoume moi curiosa a distribución da casa. Lembrabame algo da casa que miña avoa paterna tiña en Neaño, no concello de Cabana de Bergantiños.

ADELGAZANDO (PARTE I)

Pues resulta que hace cosa de 1 mes y unos días, me cansé de que me llamasen gordo con frases tan sutiles como, "te hace falta correr un poco más", dentro de poco no cabes en las camisetas", "tienes que cuidarte", "no te hace falta comer esto o lo otro" o, la gota que colmó el vaso, "tienes un IMC (Indice de Masa Corporal, para los legos) disparatadamente alto". Esa fué la frase detonante. En los cumpleaños ya nadie me regalaba ropa, porque no cabía en ninguna talla XXL de ninguna marca conocida, de esas que cada vez hacen ropa más pequeña, porque sigo sin bajar de la XL.

SETE ANOS…

“Como ha pasado el tiempo, parece que fue ayeeer cuando jugaban…” Así reza o comezo dunha canción de José Luís Perales adicada á sua filla… Pero si, como pasou o tempo. Fai hoxe 7 años, cuns 20 kilos menos e algún que outro pelo máis na fronte, metía presa aos meus pais, cuia puntualidade dista de ser Inglesa, e moito menos Lobeiresa [votar un ollo ao artígo anterior], para non chegar tarde á celebración, onde aquela mesma tarde me uniría en matrimonio coa filla do Panadeiro da Localidade. Tanto fincapé fixen na puntualidade, que cando chegamos, con máis de 20 minutos de

POIS ESTACHE BOA A CHANFAINA…

¿Qué fago eu aquí? ¿Quen me mandaría a min meterme neste fregado? Inda es burro, xa tiñas pouco tempo libre e méteste nisto. Inda es pampón.

Estes son algún dos pensamentos que me asaltaban na mañá deste pasado Sábado, mentres desaiunaba algo no café DZINE, entre leves ramalazos de fachenda e ilusión… Alí xa estaban preparando todo para o que ía ser a proxección de traballos previos e presentación dos

FOISE CO VENTO...

Con este título, en homenaxe á que foi, según me dixeron hoxe fontes non contrastadas, a primeira película dobrada ó galego emitida pola TVG, indícovos que esta entrada que comezades a ler, vai de cine, máis concretamente, do ENCONTRO DE CINEASTAS CHANFAINA LAB 2015 que se vai a celebrar no concello a vindeira fin de seman (4-5-6 de Setembro).

Debido aos xiros que da a miña insignificante, intensa e ás veces itinerante vida, e debido tamén á miña curiosidade insaciable e ás