De todas las cosas que me han dicho en el ultimo año, este puede ser uno de los "piropos" que mejor me ha sentado... y lo cierto es que si, me siento fuerte, poderoso, imparable, pletórico... llegará el bajón, pero mientras no llega, estoy disfrutando de un estado de forma excelente... paso a explicarlo...
¡Mi ma! Xa pasaron por aquí...
MENÚ DEGUSTACIÓN
Mostrando entradas con la etiqueta salud y deporte. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta salud y deporte. Mostrar todas las entradas
martes, 13 de junio de 2017
jueves, 5 de mayo de 2016
Cuando conocí a Odile
Hace ya un tiempo, en una de esas tardes perdidas viendo el único canal informativo en abierto que queda en nuestro país de pandereta, tras aquel fatídico día en el que eliminaron de la parrilla televisiva un canal de noticias para retransmitir las "discusiones y peripecias" de 15 o 20 "monguers" encerrados en una casa las 24 horas del día, conocí el testimonio de una doctora de familia a la que, tras haberle detectado un cáncer de cuello de útero, y habérsele complicado con metástasis en pulmones y otros órganos, haber iniciado el tratamiento convencional consistente en quimioterapia, radioterapia e intervenciones de cirugía invasiva para intentar eliminar el tejido tumoral de su cuerpo, decidió, además de todo eso, cambiar muchos de sus hábitos alimentarios y de vida, propiciando que las metástasis desapareciesen de su organismo en muy poco tiempo. El programa creo que se llamaba ZOOM Tendencias y la doctora en cuestión era Odile Fernández.
El libro (lo estoy leyéndo ahora), el cual no es apto para hipocondriacos ni aprensivos lleva de título
jueves, 3 de marzo de 2016
Preguntas sobre la mesa...
El Lunes pasado tuve revisión de mi dieta, y antes de la modificación casi definitiva de mis pautas alimenticias, le hice unas cuantas preguntas a mi doctora:
La primera era si podía tomar postre, frutas o lácteo, claro está. Esta pregunta surgía porque hasta entonces no tomaba postre después de las comidas y esto convertía las sobremesas en un pequeño sufrimiento durante el cual tenía que aguantar sin tomar nada mientras veía a los demás comiéndose un postre, normalmente de apariencia apetitosa, y esperaba a que alguien decidiese comenzar con el café o lo ponía yo y el resto lo tomaban frío. Y si, ¡por fin puedo tomar postre¡, tanto a mediodia como a la noche.
sábado, 13 de febrero de 2016
QUIXERA...
Xa chega o gran día no que se amosan, para todo o que esté interesado nisto do cine, os froitos do traballo dos últimos meses por parte de tódolos participantes, que no meu caso, iso dos meses veuse limitado a semanas polas idas e vidas, algunha que outra visita ao hospital (nada grave), un plan de adelgazamento un tanto radical (que inclue horas de deporte e de cociña sana) e algunha que outra ocupación máis, como ser o administrador da páxina de Facebook (e creador de algún que outro contido) dun grupo de motos co que saio, que en conxunto, me comeu tempo de adicarlle á miña "opera prima". A miña "curta" para frauta e guitarra de 12 cordas en mi menor, Opus 1.
I e que, e verdade, unha vez que vexa a luz a miña primeira curtametraxe, deixarei de ser un cineasta debutante e primerizo, xa terei unha creación que amosarlle a todo aquel que dubide da miña palabra e xa non poderéi optar ao Goya ao mellor director novel, cagona...!!. Certo que xa fixera algún que outro video (incluida montaxe), pero non se pode amosar públicamente polo tema dos dereitos de imaxe dalgún que nel sale e demáis...
A peza que teño preparada titularase "QUIXERA", e a miña "productora" dime que o máis que poido poñer para describila é:
"QUIXERA é o desexo de reflexar a ilusión polo proxecto, a posta en marcha ilustrada en imaxes que resumen o proceso de elaboración da curta, QUIXERA dicirvos máis..."
Ata aquí poido ler, non hai máis ata que a vexades. Estame carcomento por dentro de non dicilo, pero teño que ser forte. Así que, xa sabedes, se pasades hoxe, 13 de febreiro de 2016, pola Casa da Cultura de San Sadurniño, a partires das 06:30 da tardiña, xa me diredes se vos gustou ou non, e se me vedes faládeme, que xa sabedes quen son, pero eu non coñezo a moitos de vos. E se non vades, xa compartiremos por aquí o enlace da miña creación ao canal en YouTube do Chanfaina Lab...
Agardo que vos guste e sobre todo estar á altura do que se agardaba de un humilde servidor (que agardo que non foran moi altas as expectativas,¿eh?)...
Para o ano, máis e millor...
I e que, e verdade, unha vez que vexa a luz a miña primeira curtametraxe, deixarei de ser un cineasta debutante e primerizo, xa terei unha creación que amosarlle a todo aquel que dubide da miña palabra e xa non poderéi optar ao Goya ao mellor director novel, cagona...!!. Certo que xa fixera algún que outro video (incluida montaxe), pero non se pode amosar públicamente polo tema dos dereitos de imaxe dalgún que nel sale e demáis...
A peza que teño preparada titularase "QUIXERA", e a miña "productora" dime que o máis que poido poñer para describila é:
"QUIXERA é o desexo de reflexar a ilusión polo proxecto, a posta en marcha ilustrada en imaxes que resumen o proceso de elaboración da curta, QUIXERA dicirvos máis..."
Ata aquí poido ler, non hai máis ata que a vexades. Estame carcomento por dentro de non dicilo, pero teño que ser forte. Así que, xa sabedes, se pasades hoxe, 13 de febreiro de 2016, pola Casa da Cultura de San Sadurniño, a partires das 06:30 da tardiña, xa me diredes se vos gustou ou non, e se me vedes faládeme, que xa sabedes quen son, pero eu non coñezo a moitos de vos. E se non vades, xa compartiremos por aquí o enlace da miña creación ao canal en YouTube do Chanfaina Lab...
Agardo que vos guste e sobre todo estar á altura do que se agardaba de un humilde servidor (que agardo que non foran moi altas as expectativas,¿eh?)...
Para o ano, máis e millor...
martes, 9 de febrero de 2016
¿CONTROLANDO?
(Podría decirse que esto será algo parecido a una continuación de la colección de entradas bajo título "ADELGAZANDO" con la salvedad de que ahora ya no estoy adelgazando y trato de estar "no engordando" jejeje...)
¿No os pasa a veces que de tanto que os insisten en algo recurrís a pequeñas mentiras piadosas para evitar dicha insistencia? A mi, si. Cuando llegué al objetivo que me había fijado al empezar la dieta, decidí cambiar el ya habitual "no puedo" cada vez que alguien me insistía en que probase algo que no entraba en mis pautas de dieta, por un recatado "no debo". Pero el caso es que hay gente muy terca, sobre todo la que te quiere y que, en su subconsciente, sigue pensando que te pasa algo malo, que adelgazar tanto no tiene que ser sano y bla bla bla... y que debes parar, y que "total por una vez que te la saltes" (Si le hubiese hecho caso a todas las veces que me han dicho lo de "por una vez que
martes, 26 de enero de 2016
LO SIENTO SI HE SIDO PESADO, PERO LO CONSEGUÍ... (ADELGAZANDO PARTE X Y FINAL)
Como ya he comentado en mi perfil del Caralibro y en la página, también en caralibro, de este blog, lo he conseguido. El reto era bajar de 85 kg en 6 meses comenzando el día 20 de Octubre del pasado año 2015 en el (desde aquí) escalofriante peso de 109 Kg, y lo que en un comienzo se me antojaba una tarea harto difícil, ha resultado ser un re-aprendizaje de unos 3 meses, en los que he vuelto a aprender a comer y a, a mi manera, volver a centrarme en cuidar lo que como, y por qué no decirlo, en volver a cocinar y disfrutar haciéndolo, volver a hacer deporte de modo moderado y volver a "quererme", que me tenía muy dejado. Es decir:
¡ ¡ ¡ L O C O N S E G U Í ! ! !
lunes, 25 de enero de 2016
HAMBRE... (ADELGAZANDO PARTE IX)
Reinaba la oscuridad y el silencio. Todo era paz en el momento en que algocomenzó a agitarnos. Allí estábamos en nuestro hogar, mecidos por "sabe Dios qué" de un modo desacompasado y antinatural. Experimentamos una aceleración brutal que nos dejó clavados al suelo, para luego frenar de modo brusco, y repentinamente, una luz cegadora apareció como por arte de magia justo encima de
miércoles, 20 de enero de 2016
PIEDRAS EN EL CAMINO, NO QUIERO VOLVER A RODAR (ADELGAZANDO PARTE VII)
Hoy me he comprado camisas nuevas para el trabajo y es la primera vez, desde que empecé a trabajar, allá por el año 1996, que entro en una talla por debajo de la 42, concretamente la 41 es mi nueva talla. Y ¿Por qué negarlo? Me encanta cuando la gente (amigos o no) con la que te cruzas te dice eso de "hay que ver lo que has adelgazado", "que bien se te ve", "ya no das ni sombra", "eres la mitad de lo que eras" o ese alegre "te sobra camisa y flotas en el pantalón". De verdad que me alegra, me anima, crezco una cuarta (como diría mi madre) y me insufla ánimos y me dan más ganas de seguir adelante y no parar con esta fabulosa idea que ha sido la de ponerme en manos de la Doctora Cienfuegos, en buena hora le hice caso a lo que me dijo y no desoí sus consejos. Estoy más animado que nunca a seguir adelante, a ver si me dura este empuje, por favor, no pido nada más.
martes, 12 de enero de 2016
DESPUÉS DE LA TEMPESTAD... (ADELGAZANDO PARTE VI)
No os voy a engañar, estas navidades han sido duras, porque no siempre uno está a gusto viendo como otros comen de todo, mientras mastica verdura y pescado o pollo... pero no me quejo en absoluto, porque a pesar de no haber hecho deporte todos los días, haberme saltado un pelín la dieta en dos o tres ocasiones y haber disfrutado como un enano en los 5 menús libres que me concedió mi dietista, el que está a gusto ahora, tras estas fechas tan señaladas, soy yo, y os cuento por qué:
miércoles, 23 de diciembre de 2015
OBJETIVOS... (Adelgazando parte V)
Aquel día 29 de Octubre de 2015 (da la sensación de que uno se está refiriendo a un periodo entre el pleistoceno y el cretácico), cuando me planteé comenzar con todo este periplo, me propuse hacerlo del mismo modo que cuando dejé el tabaco (hace ya 5 años y medio), es decir, taxativamente. Tras haber pasado por la consulta de mi dietista y haber pautado las 3 primeras semanas de dieta que comenzaban a la mañana siguiente, recordé "Fumar es fácil si se sabe como", un libro para dejar el tabaco que en su momento me había regalado mi madre. Dicho libro ya os puedo confesar la
viernes, 18 de diciembre de 2015
PROGRESANDOOOO... (ADELGAZANDO PARTE IV)
Estoy que no
quepo en mí de satisfacción. Os cuento. Mi anterior periplo con las dietas
acabó como acaban siempre las dietas: volviendo a engordar (sobre todo cuando
la razón de adelgazar es por estética y no por salud).
El caso es
que toda la ropa que había ido comprando para aquella etapa de
"fugaz" delgadez (9 meses), acabó guardada en una caja que
anteriormente había contenido una bici BMX de una tienda de Chiclana de la
Frontera (historia que deberá ser contada en otro momento) y rotulada por
fuera con
lunes, 14 de diciembre de 2015
MODAS DEPORTIVAS...
Últimamente me estoy fijando en que la gente se presta a las modas, pero concretamente me estoy dando cuenta de que, en cuanto al ejercicio físico se refiere, y en casi todas las disciplinas deportivas, ya no eres nadie si no compartes en las redes sociales lo que has hecho (cosa en la que me incluyo, si amigos, yo también lo he sucumbido a eso en un momento turbio y aciago de mi vida).
Ya no eres nadie si no compartes la ruta que has seguido, la disciplina que has practicado y cuanto tiempo te ha llevado completar el entrenamiento. Y es que las aplicaciones móviles para hacerlo proliferan más que un gremlin metido en una piscina olímpica. No has participado en una competición deportiva si no cuelgas una foto de tu paso por la misma. Parece (es) como si necesitásemos de la adoración, alagos y aprobación de toda la parroquia virtual que nos rodea, para que nuesto esfuerzo surta un verdadero efecto.
lunes, 7 de diciembre de 2015
TRUCOS "RECETILES" Y HÁBITOS ALIMENTARIOS. ADELGAZANDO (PARTE III)
Pues no, como veis no habéis tenido que esperar un mes para leer más sobre el periplo emprendido ese santísimo y bendito día 20 de Octubre de 2015 (en adelante, y espero que por muchos años, día para conmemorar) a lo largo del mundo de las dietas, la buena alimentación y las costumbres de vida sana.
Como ya comentaba anteriormente en ADELGAZANDO (PARTE I) y (PARTE II), no es fácil ponerse a dieta, y aunque la gente crea que se consigue a base de fuerza de voluntad, reitero que lo mío no solo ha sido eso, ha sido un caso de "orgullo herido".
Hoy os voy a comentar truquillos y "pautas" que, al seguirlas, me hacen la dieta más llevadera:
lunes, 30 de noviembre de 2015
ADELGAZANDO (PARTE II)
Yo comparo a menudo controlar lo que comes y crear hábitos alimenticios saludables con dejar de fumar (hace unos años también lo conseguí, y no asistir a un médico fué lo que propició una subida de peso grande). Es muy duro, sobre todo para aquellos que como yo, disfrutan enormemente de comer carnes rojas en su punto, de picar unas patatas, cortecitas, gusanitos o palomitas de maiz "en su punto" de sal (rebozadas en una salina, vamos) con la cervecita (casi siempre más de una) en el sofá
sábado, 28 de noviembre de 2015
DE LAS ESTUPIDECES Y GUARRADAS...
¿No
os pasa a veces que vais por la calle y al ver a alguien una vocecilla dentro
de vuestra cabeza os dice: ¡MENUDO GILIPOLLAS!? ¿O aquello de ¡SERÁ GUARR@!?
Últimamente
me pasa a menudo. Por cuestiones laborales, como ya sabréis los que tenéis al
día la lectura de mi blog, resido en Madrid gran parte de la semana, lo cual me
lleva, obligado por mi dietista personal (una crack) que me obliga si o si a
hacer una hora de ejercicio (caminar por ahora, pero a ritmo de legionario), por
lo que me pego auténticas caminatas de entre una hora y una hora y media por
las cercanías, e incluso alguna que otra lejanía, de donde resido.
El
caso es que, cada nuevo paseo, se convierte en un “más de lo mismo” pero con
nuevas
lunes, 23 de noviembre de 2015
ADELGAZANDO (PARTE I)
Pues resulta que hace cosa de 1 mes y unos días, me cansé de que me llamasen gordo con frases tan sutiles como, "te hace falta correr un poco más", dentro de poco no cabes en las camisetas", "tienes que cuidarte", "no te hace falta comer esto o lo otro" o, la gota que colmó el vaso, "tienes un IMC (Indice de Masa Corporal, para los legos) disparatadamente alto". Esa fué la frase detonante. En los cumpleaños ya nadie me regalaba ropa, porque no cabía en ninguna talla XXL de ninguna marca conocida, de esas que cada vez hacen ropa más pequeña, porque sigo sin bajar de la XL.
martes, 27 de noviembre de 2012
TINC MOLT MALES NOTÍCIES PER VOSTÈ
Esta es la transcripción automática de un traductor web, de un video publicado ayer día 26, tras conocerse los resultados de las elecciones catalanas. No tiene desperdicio, porque podemos darnos cuenta de todo lo que no nos contaban los medios nacionales. Aquí os dejo el texto y más abajo el video:
"Buenos días, señor Artur Mas:
Como ha dormido? Me imagino que no muy bien. Sea como sea, hoy es lunes y hay que ponerse a trabajar. Señor Artur Mas, usted ayer aprendió una dura pero valiosa lección:
Los catalanes no son tontos, como usted creía.
Mire esta imagen: De cada 100 catalanes con derecho a votar sólo 20 votaron su partido. Aunque
martes, 24 de abril de 2012
MARRONES HANDBOOK FINAL
Aquí os dejo, para los que estabais ansiosos por echarle un ojo, la esperada culminación del Marrones Handbook. El Algebra del Marrón y un pequeño ejemplo práctico.
Hoy…
7 CÁLCULO DE LA PROBABILIDAD DE ASIGNACIÓN DE MARRONES.
A fin de ayudar al lector a evitar en la medida de lo posible la afluencia de marrones sobre su persona, incluimos a continuación un método para calcular la densidad de probabilidad de llevarse un marrón a cuentas, en un momento dado.
viernes, 17 de febrero de 2012
EL ÚLTIMO ESFUERZO
Resulta que esta mañana, en uno de los descansos del curso que estoy haciendo, nos pusimos a hablar de la situación de la economía actual. El tema da mucho de si, de tal modo, que sin saber ni como nos encontramos hablando, de pronto, de lo poco patriótico (entendamos patriótico no como fascista, sino como solidario con el pueblo) que resultan las actitudes de algunos.
jueves, 19 de enero de 2012
DE MAL EN PEOR...
![]() |
| Sala de espera al uso... |
Como diría alguno que conozco, "¡un lujo, que adelanto!" Hasta los carteles luminosos son nuevos del trinque. Consultas por doquier, muchas vacías ya que hay dinero para construirlas y equiparlas pero no tanto como
Suscribirse a:
Entradas (Atom)

